ساماس بررسی كرد
دو روی متفاوت واردات محصولات نساجی و پارچه
ساماس: صنعت نساجی همچون صنایع بنیادی و اشتغال زا در خیلی از کشورها همچون ایران است. این صنعت نه تنها در تأمین نیازهای اساسی جامعه مانند پوشاک و پارچه نقش دارد، بلکه می تواند در توسعه صنعتی، کارآفرینی و حتی صادرات کالاهای با ارزش افزوده بالا ایفای نقش کند.
به گزارش ساماس به نقل از ایسنا، وضعیت صنعت نساجی در سالیان اخیر تحت تاثیر رویدادهای اقتصادی، سیاستهای تجاری و نوسانات نرخ ارز دستخوش تغییر شده است؛ خصوصاً در قسمت واردات پارچه و محصولات نساجی که روندی صعودی و در مواردی بی رویه، به خود گرفته است.
آثار مثبت واردات محصولات نساجی و پارچه
تأمین نیازهای بازار و تنوع محصول: یکی از اصلی ترین مزایای واردات، تأمین نیاز مصرف کنندگان نهائی به کالاها و انواع پارچه هایی است که امکان دارد در داخل کشور به قدر لازم تولید نشوند. این مورد خصوصاً برای کالاهایی با خاصیت های تخصصی یا کیفیت بالا صادق است که تولید آنها نیازمند تکنولوژی های پیشرفته باشد. واردات موجب افزایش تنوع در سبد کالایی برای مصرف کنندگان می شود؛ بطوریکه کنشگران بازار بتوانند از دامنه وسیعی از محصولات، متناسب با سلیقه، کیفیت و قیمت انتخاب کنند. این تنوع می تواند سطح رضایت مشتریان را افزایش دهد و بازار را رقابتی تر کند.
کنترل نرخها و فشار رقابتی: واردات اگر با مدیریت درست صورت گیرد، می تواند به کاهش قیمت های داخلی کمک نماید. محصولات وارداتی، خصوصاً اگر از کشورهایی با تولید انبوه و هزینه پایین تر باشند، می توانند کالای مصرفی را با قیمت رقابتی وارد بازار کنند. این مورد خصوصاً در وضعیت تورمی و کاهش قدرت خرید خانوارها اهمیت دارد و می تواند تا حدی فشار هزینه ای بر مصرف کنندگان را کم کند.
انتقال تکنولوژی و دسترسی به مواد اولیه: در مواردی واردات ماشین آلات مدرن نساجی و فناوری های نوین تولید به پیشرفت ظرفیت تولیدی و کیفیت کالاهای داخلی کمک می نماید. این انتقال تکنولوژی می تواند زمینه ساز نوآوری در داخل کشور باشد، خصوصاً اگر با سیاستهای تشویقی برای همکاری صنعتی همراه شود.
آثار منفی واردات بر تولید داخلی
فشار بر تولیدکنندگان داخلی و تعطیلی واحدها: یکی از قابل توجه ترین دستاوردهای افزایش بی رویه واردات پارچه و محصولات نساجی، فشار جدی بر تولیدکنندگان داخلی است. آمارها نشان میدهد واردات پارچه از حدود ۳۲۸ میلیون دلار در سال ۱۳۹۹ به بالای ۸۴۲ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲ رسیده است؛ یعنی بالاتر از دو برابر افزایش پیدا کرده که بخش قابل توجهی از آن مربوط به کالاهایی است که قابلیت تولید داخل را دارند. این رشد بی رویه واردات باعث شده خیلی از کارخانجات داخلی تا مرز تعطیلی یا کاهش ظرفیت تولید پیش روند، خصوصاً در استان هایی مانند اصفهان که قلب تولید نساجی کشور به شمار می آید. کنشگران این بخش گزارش داده اند که ورود منسوجات خارجی با قیمت پایین و کیفیت نامناسب، توان رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته است.
خروج ارز از کشور: واردات پارچه و منسوجات، به ویژه اگر بدون برنامه ریزی وارد بازار شود، منجر به خروج قابل توجه ارز از کشور می شود. از آنجائیکه خیلی از این کالاها قابلیت تولید در داخل را دارند، افزایش واردات آنها می تواند منابع ارزی کشور را بسمت واردات کالاهای مصرفی سوق دهد، در صورتیکه این ارز می توانست در قسمت های مولد و افزایش ظرفیت تولید داخلی به کار برود.
وابستگی و ضعف سیستم ارزش داخلی: ورود بی رویه محصولات نساجی موجب می شود صنعت داخلی وابستگی بیشتری به واردات پیدا کند و توانایی رقابت در سیستم ارزش جهانی را از دست بدهد. این مسأله می تواند طی زمان به کاهش ظرفیت نوآوری، کارآفرینی و توسعه پذیری این صنعت منجر شود. کنشگران اقتصادی اخطار داده اند که بدون اصلاح سیاستهای حمایتی و ساختاری، صنعت نساجی با خطر افول مواجه خواهد شد، و این وابستگی زمینه ساز تضعیف صنعت در سطح داخلی و بین المللی خواهد شد.
توازن واردات و دفاع از تولید ملی
نقش تعرفه و سیاستهای گمرکی: سیاست های تعرفه ای و گمرکی اهمیت بالای ی در تعیین میزان واردات ایفا می کنند. کاهش غیرکارشناسی تعرفه ها می تواند منجر به رقابت ناعادلانه بین محصولات وارداتی و تولیدات داخلی شود. کارشناسان صنعت نساجی تاکید دارند که تعرفه ها باید متناسب با منافع زنجیره تولید داخلی تنظیم شود تا از فشار بی رویه واردات بر کارخانجات داخلی جلوگیری شود.
مبارزه با قاچاق و افزایش کیفیت محصولات وارداتی: یکی از مسایل ساختاری در بازار نساجی، واردات غیررسمی و قاچاق است که با دور زدن نظام نظارتی و تعرفه ای، محصولات ارزان و فاقد استاندارد وارد بازار می شوند. این پدیده به تضعیف کامل تولید داخلی کمک کرده، نیازمند کنترل جدی توسط دستگاههای نظارتی است.
راه حل ها و پیشنهادات سیاستی
با عنایت به مزایا و معایب واردات محصولات نساجی، پیشنهادات زیر می تواند به بهینه سازی این روند کمک کند: طراحی نظام تعرفه ای هوشمند: اعمال تعرفه های متناسب با نوع کالا و اثرات آن بر تولید داخلی تا توازن بین بازار مصرف و صنعت داخلی برقرار شود، تقویت حمایت های ساختاری: همچون تسهیلات مالی، دسترسی به ارز مبادلاتی برای خرید مواد اولیه و نوسازی ماشین آلات تولیدی. کنترل قاچاق و واردات غیررسمی: با بهره گیری از فناوری های گمرکی و افزایش همکاری بین سازمان های نظارتی. تشویق به صادرات محصولات نساجی: بوسیله معافیت های مالیاتی و دفاع از برندهای داخلی در بازارهای جهانی.
نتیجه گیری
موضوع واردات محصولات نساجی و پارچه، بااینکه فوایدی همچون تأمین نیاز بازار، کاهش نرخها و افزایش تنوع کالا دارد، اما اثرات منفی جدی بر تولید ملی، اشتغال، خروج ارز و تضعیف سیستم ارزش داخلی نیز برجای می گذارد. با سیاستگذاری دقیق و حمایتی می توان مزایای واردات را حفظ و با این حال از لطمه های بلند مدت جلوگیری کرد. سرانجام، تقویت تولید داخلی همراه با یک چارچوب تجاری هوشمند، کلید توسعه پایدار صنعت نساجی ایران خواهد بود.
بطور خلاصه، آمارها نشان میدهد واردات پارچه از حدود ۳۲۸ میلیون دلار در سال ۱۳۹۹ به بالای ۸۴۲ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲ رسیده است؛ یعنی بیشتر از دو برابر افزوده شده که بخش قابل توجهی از آن مربوط به کالاهایی است که قابلیت تولید داخل را دارند. خروج ارز از کشور: واردات پارچه و منسوجات، بخصوص اگر بدون برنامه ریزی وارد بازار شود، منجر به خروج قابل توجه ارز از کشور می شود. وابستگی و ضعف سیستم ارزش داخلی: ورود بی رویه محصولات نساجی سبب می شود صنعت داخلی وابستگی بیشتری به واردات پیدا کند و توانایی رقابت در سیستم ارزش جهانی را از دست بدهد.
منبع: ساماس
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
عقیده بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم در مورد این مطلب ابراز عقیده کنید