روایت بانوی امدادگر از دفاع مقدس
به گزارش ساماس، قهرمان این کتاب، خود نویسنده (شهلا آبنوس) است که دست به قلم شده و خاطراتش را از روزهای حماسه و ایثار در چارچوب یک رمان به رشته تحریر درآورده است.
سرویس جهاد و مقاومت مشرق-
کتاب «از آن هجده ماه و هفت روز» رمانی است به قلم شهلا آبنوس (دینوی زاده) که به خاطرات یکی از امدادگرهای حاضر در مناطق عملیاتی دفاع مقدس می پردازد. قهرمان این کتاب، خود نویسنده (شهلا آبنوس) است که دست به قلم شده و خاطراتش را از روزهای حماسه و ایثار در قالب یک رمان به رشته تحریر درآورده است.
متولد دزفول
شهلا آبنوس متولد شهر دزفول است که بعد از حمله دشمن بعثی به کشورمان، مثل بسیاری از همشهری هایش بصورت مستقیم آتش بمباران و حملات دشمن را احساس کرد و کمر به دفع حمله دشمن بست. او به منظور کمک به جبهه های جنگ، امدادگری یاد گرفت و در بیمارستان دزفول به مداوای مجروحان پرداخت. وی در این کتاب، وقایعی که بعنوان یک امدادگر به او گذشته را به شیوه روایی و داستانی بیان می دارد و ما در کتاب با مجروحان و حوادث مختلفی آشنا می شویم.
۱۸ ماه و یک هفته
علت نامگذاری کتاب به «از آن هجده ماه و هفت روز» به این خاطر است که شهلا آبنوس کمی بالاتر از یک سال و نیم در مناطق عملیاتی مانده و امدادگری کرده است. خود نویسنده در این خصوص می گوید: «وجه تسمیه کتاب به «از آن هجده ماه و هفت روز» هم بدین سبب بود که در سابقه خدمتی ام بعنوان یک امدادگر عدد ۱۸ ماه و هفت روز بعنوان حضور در منطقه جنگی ثبت شده است، یعنی همان زمانی که دزفول به علت نزدیکی نیروهای دشمن منطقه جنگی محسوب می شد؛ روزهایی که بعثی ها حتی با ادوات نیمه سنگین هم می توانستند شهر را مورد حمله قرار دهند و مردم دزفول شرایط سختی را سپری می کردند.»
شهید بهروز دینوی زاده
بهروز یکی از شخصیت های داستان است که اتفاقا برادر شهید شهلا آبنوس (دینوی زاده) نیز است. بهروز حکم مرشدی برای شهلا دارد و حضورش در زندگی و همچنین خط جهادی خواهرش خیلی پررنگ است. در همین خصوص در قسمتی از کتاب می خوانیم: «زخم دست داداش بهروز در ظاهر خوب شده بود، اما متاسفانه انگشت هایش فلج شده و تازه می فهمد که با دست فلج، کار کردن در جبهه برایش مشکل است. خودش هم می داند کارش اشتباه بوده که بجای بیمارستان و اعزام به تهران فردای آن روز به جبهه برگشته است. چند روزی می شود که به اصرار دوستانش دنبال درمانش می رود. حالا پس از گذشت بیشتر از یک ماه و نیم به تهران اعزام شده است.»
تویی که نمی شناختمت
در فصول مختلف کتاب، با شخصیت های مختلفی آشنا می شویم. هر کدام ماجرایی برای خود دارند که از زاویه دید نویسنده یا قهرمان رمان روایت می شوند. یکی از این شخصیت ها، شهید حسن جاسبی است که بعنوان مجروح به بیمارستان منتقل می شود و قهرمان رمان، در زمانی نه چندان طولانی از او پرستاری می کند، چونکه حسن به علت شدت جراحات وارده، خیلی زود به شهادت می رسد.
در همین خصوص نویسنده می گوید: «نامش حسن جاسبی اهل تهران بود. در کتاب نام کوچکش حسن را آوردم ولی فامیلش را تغییر دادم... حسن از گردن به پایین قطع نخاع شده بود. فقط می توانست سرش را تکان بدهد. گفت می خواهم مادرم را ببینم. گفتم نگران نباش در نهایت تا فردا شب پیش مادرت هستی. احساس کردم از من رنجید. سرش را به طرف دیگری چرخاند... رفته رفته حال حسن بد شد. فشارش را گرفتم. روی ۱۰ بود. کمی بعد همین طور فشارش پایین آمد. سریع پرستار را صدا زدم. آمد و تا خواست حسن را جابه جا کند دیدیم کل ملحفه اش از خون سرخ شده است. نگو خونریزی داشته و، چون از گردن قطع نخاع بود، خودش هم متوجه درد و خونریزی نشده بود. حسن چند دقیقه بعد به شهادت رسید.»
به اجمال، قهرمان این کتاب، خود نویسنده (شهلا آبنوس) است که دست به قلم شده و خاطراتش را از روزهای حماسه و ایثار در چارچوب یک رمان به رشته تحریر درآورده است.
متولد دزفول شهلا آبنوس متولد شهر دزفول است که پس از حمله دشمن بعثی به کشورمان، مثل خیلی از همشهری هایش به طور مستقیم آتش بمباران و حملات دشمن را احساس کرد و کمر به دفع حمله دشمن بست. بهروز حکم مرشدی برای شهلا دارد و حضورش در زندگی و همین طور خط جهادی خواهرش خیلی پررنگ است.
منبع: samas.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
عقیده بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم در مورد این مطلب ابراز عقیده کنید