هیچكس به ما درس دوستی نداد

هیچكس به ما درس دوستی نداد

ساماس: ما در تلویزیون اینها را دیدیم، روی سکو آن شعارها را دادیم و در روزنامه آن تیترها را خواندیم؛ چرا انتظار دارید ناگهان در اینستاگرام تبدیل به فیلسوف روشنفکری شویم که به همه مخلوقات پروردگار، به همه انواع بشر نگاه برابر و محبت آمیز دارد؟ خیلی خیلی تمرین لازم است. هر کسی هم باید از خودش شروع کند.»



به گزارش ساماس به نقل از ایسنا، رسول بهروش، روزنامه نگار، در یادداشتی در روزنامه همشهری نوشت: «هنوز جای زخم محرومیت ۶ ماهه عیسی آل کثیر بر پیکر پرسپولیس درد می کرد که مسؤلان این باشگاه یک دسته گل جدید به آب دادند؛ به مراتب زشت تر از کار عیسی. اگر شادی گل آل کثیر خالی از اراده برای آزار دیگران بود، صفحه رسمی پرسپولیس در اینستاگرام از روی علم و عمد، با مطالعه و تحقیق زمان حمله نادرشاه افشار به هندوستان را استخراج کرد تا سفر سرخپوشان به گوا جهت شرکت در لیگ قهرمانان آسیا را با آن ستیزه جویی تاریخی مقایسه کند! یعنی همین قدر از قافله عقبیم! همین قدر نگاه مان به دنیا غلط و سرشار از توهم است. آن پست کذایی حالا مایه استرس و عذاب هواداران شده؛ چون که فدراسیون فوتبال هندوستان رسما به AFC شکایت برده است. سرشکستگی واقعی برای ما اما پیش از این رخ داد؛ زمانی که صدها کاربر هندی در توییتر خطاب به پیج ایرانی نوشتند: «احتمالا فلسفه ورزش را متوجه نشده اید. هدف از فوتبال، نزدیک تر شدن آدم ها به هم است.» بله رفقا! خیلی چیزهای دیگر هم هست که ما نمی دانیم.

یک لحظه تصور کنید داستان برعکس بود و یکی از کشورهای متجاوز به ایران قبل از مسابقه فوتبال رودررو چنین پستی منتشر می کرد؛ فقط خود خدا می داند چه بلوایی به پا می کردیم. کفن می پوشیدیم و فضای مجازی را هشتگ باران می کردیم. همیشه خدا کارمان همین است. با بدترین لحن در مورد دیگران حرف می زنیم و قضاوت می نماییم اما یک سر سوزن عکس العمل مشابه را برنمی تابیم. هر بار با یک تیم عربی بازی داریم، تیترهایی می زنیم که حتی مرورشان هم چندش آور است؛ پر از کینه و نفرت. برای برتری های ۴ گله و ۵ گله تیم های ایرانی مقابل رقبا مثل نقل و نبات از تعابیری مثل تحقیر و له کردن استفاده می کنیم؛ چیزهایی که صراحتا با روح ورزش مغایر است. پیش آمده که حتی پرسپولیس و استقلال هم برابر رقبای عربی ۵ گل و ۶ گل خورده باشند اما خب این اتفاق است و طرف برنده حق ندارد از گل نازک تر به ما بگوید. مهدی طارمی به تیم عربی گل می زند و شادی بریدن سر را به اجرا درمی آورد، گزارشگر عربی اما در رویارویی با گل قیچی برگردان همین بازیکن سنگ تمام می گذارد: «آفرین ایرانی، جانم طارمی»...

موضوع فقط ادمین پیج پرسپولیس نیست؛ چه این که همه ما مستعد افتادن در چنین دام هایی هستیم. اگر سن و سال تان بیشتر باشد، حتما یادتان هست که زمانی تفریح دسته جمعی تماشاگران در رویارویی با تیم های عربی این بود که دم و دقیقه ۶۰ هزار نفری فریاد بزنند: «بقره، بقره...» و البته که سکوهای آن زمان هزار برابر پاک تر و انسانی تر از فضای مجازی امروز بود. فرهنگ و ناخودآگاه ما در چنین شرایطی شکل گرفته است؛ جایی که در فضای عمومی ضد نژادپرستی نطق های آتشین ایراد می نماییم، اما در محافل خصوصی برای هم جوک های قومیتی می گوییم و قاه قاه می خندیم. از ما انتظار دوستی و احترام به نوع بشر نداشته باشید. ما همان هایی هستیم که سرمربی مشهور فوتبال مان بازیکن سیاه‎پوست تیم حریف را «آدمخوار» نامید و یک هزار تومانی هم جریمه نشد. همین آدم هنوز هر کجا می نشیند از باب شیرین بازی چهره خدادادی فلان شاگرد قدیمی اش را به سخره می گیرد و ککش هم نمی گزد از این که طرف دیگر بچه نیست و امروز فرزند نوجوان دارد. ما در تلویزیون اینها را دیدیم، روی سکو آن شعارها را دادیم و در روزنامه آن تیترها را خواندیم؛ چرا انتظار دارید ناگهان در اینستاگرام تبدیل به فیلسوف روشنفکری شویم که به همه مخلوقات پروردگار، به همه انواع بشر نگاه برابر و محبت آمیز دارد؟ خیلی خیلی تمرین لازم است. هر کسی هم باید از خودش شروع کند.»




1400/01/28
10:22:36
5.0 / 5
314
تگهای خبر: شركت , فوتبال
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۱ بعلاوه ۴
ساماس - یوگا